• Door oude pijn nieuw leven tegemoet
  • LET'S GO!
  • Mijn medicijn is MOED

Beer laat zien: elfjes mogen IN mijn nieuwe leven!

🧚‍♀️ elfjes 2022!

20192020 en 2021 zijn geoogst; tijd voor nieuwe avonturen!

12 Mei, 15 elfjes (358)

Stel

Dat alles

Volop mag bestaan

Welke balast ruil jij

In

 

De

Ware transformatie

Vindt vanbinnen plaats

Je kunt geen plekjes

Geven

 

Hoe

Ik me

Dan openstellen moest

Was mijn meest gesloten

Vraag

 

Vaak

Lach ik

Heel erg hard

Om mijn eigen onhandigheid

Loslaten

 

Haar 

Hond gaapt

Om spanning te

Ontladen en daarna kwispelt

Hij

 

Wie

Denk je 

Wel niet dat

Je anders bent dan

Perfect

 

Ik

Heb veel

Pijn moeten doorstaan

Om krachtiger te mogen

Ontwaken

 

 

Door

Geen kant

Onderbelicht te raken

Krijgt het totaalbeeld pas 

Stralingskracht

 

Nee

Ik leef

Niet in wolken

Ik maak mijn dromen

Waar 

 

Op

De bodem

Van de diepzee

Liggen lichtste schatten te

Wachten

 

Wist

Je dat

Je alles wat

Je weten wilt al

Weet

 

Durf 

Te dalen

Naar je buik

Voel het kloppen van

Binnen

 

In

Mijn ogen

Ben jij perfect

Precies perfect en niets

Voortreffelijkers

 

Door

Mijn handen

Te laten dansen

Schrijven elfjes zich vaak

Vanzelf

 

Ik

Voel me

Stralend als zonnestralen

Dank voor deze mooie

Dag


7 Mei, 6 elfjes (343)

Wat

Is het

Toch met mensen

Dat ze altijd méér

Willen

 

In

Dit moment

Is niets nodig

Want hier is het

Volmaakt

 

Op

De berg

Die heet Olympus

Word heus ook weleens

Gekibbeld

 

De

Onderzoeker die

Concludeert dat ik

Arm ben, onderzocht rijkelijk

Armoedig

 

Wat

Is het

Dat mij tegenhoud

Anders dan mijn eigen

Angstgedachtes

 

Stelregel:

Wat je

Liet uit angst

Doe je vanaf nu

Toch

29 April, 18 elfjes (337)

Wat 

Ik wil

Weet ik niet

Wat ik voel is

ALLES

 

Hoe

Kan het

Dat de waarheid

Soms zo onwerkelijk lijkt

Eerst

 

Door

Te rijden

Op volle snelheid 

Laat ik stroming achter

Me

 

Ieder 

Woord waait

Uit mijn hoofd

Uit mijn mond uit

Gedachten

 

Hart

Via armen

Verbonden met handen

Doen als verlengstuk van

Durf

 

Hart

Onder de

Riem achter de

Hand in eigen boezem

Steken

 

Oordelen

Is niets

Anders dan angst

Voeden om veroordeeld te

Worden

 

Wie

Je bent

Weet je zelf

Daarvoor heb je niemand

Nodig

 

Op

Mijn kop

Op de bank

Staat wereldbeeld op zijn

Theekop

 

Ik

Kan alles

En de rest

Dat kan ik heus

Leren

 

Wat

Je me

Vandaag ziet doen

Is morgen alweer verleden

Tijd

 

Voel

Je lichaam

Op de stoel

Adem in, adem uit

Aard

 

Klinkt

Die klank

Als een klok

Of tikt dat klokje

Niet 

 

Om

De dag

Een zacht ei

Dat houd me gezond

-Oma

 

Ik

Hoef niet

Beter te worden

Ik ben al goed

Genoeg

 

Door

Te verzachten

In het verharden

Werd niet goed precies

Perfect 

 

Ik

Wil me

Niet meer verstoppen

Klaar mijzelf te laten

Zien

 

Door

Het besluit

Af te sluiten

Kon opening voor me

Werken


26 April, 9 elfjes (319)

Wat

Is het

Nut van oorlog

Anders dan eigen vrede 

Opdringen

 

Dat

Wat mag

Moet niet mogen

Wat mag, hoeft niet

Moeten 

 

Op

De dag

Van overal vrede

Zullen de mensen lichter

Zijn

 

Door

In strijd

Samen te leven

Is van samenleving geen

Sprake 

 

Waar

Beweegt dit

Nou eigenlijk naartoe

Behalve naar nog meer

Verdeeldheid

 

Hier

Naar daar

Begint met stappen

Uit het onbekende breken

Helen

 

Ik

Ken niet

De beste antwoorden

Ik kan wel juist

Bevragen 

 

In

Helder water

Is omlaag gezonken 

Wat voorheen zorgde voor

Troebelheid

 

Wat

Is waar

Werkelijk van waarde

Wat is meest waarlijk

Waardevol


13 April, 15 elfjes (310)

Ik

Ben toch

Niet voor niets

Mij? Waarom speel ik

Andermans?

 

Schijn

Jouw licht

Op jouw zaken

Je zult zien: je

Straalt 

 

Grenzen

Bestaan slechts

Om te markeren

Weg van begin tot

Eindeloos 

 

Het

Licht dat

Ik vanbinnen voel

Geeft glitters aan mijn

Oogopslag 

 

Door

Me aan

Houvast te verbinden

Raak ik innerlijke flow

Kwijt 

 

Ik

Vergeef jou

Ik vergeef mij

Ik vergeef ons, papa

Allebei

 

Wat

Gebeurt is

In het verleden

Hoeft door niemand teruggedraaid

Vergeving

 

Niet 

De pijn

Doet meeste zeer

Het is oude hechting

Loslaten 

 

Ik

Bevrijd mezelf

Van wat kleineert 

Ik ben grootser dan

Dat 

 

Door

Me niet

Groot te houden

Kan ik eindelijk GROOTS

Zijn

 

Ik

Leef vrij

Los van beperkingen

Omdat ik mezelf grenzen

Gun 

 

Alles

Wat ik

Ooit eens wenste

Stond al tijden geduldig

Klaar 

 

Ik

Geef niet

Op of over 

Me ook niet gewonnen

Uit 

 

Laat

Maar lopen

Het loopt wel

Los, losser dan los

Gaan

 

Wat

Jij ook

Van mij denkt

Ik weet wel beter 

Zelfinzicht 


12 April, 3 elfjes (295)

Wat

Je kent

Van je zelf

Herken je in de

Ander 

 

De

Grootste test

Van het leven 

Is nemen of toe

Geven 

 

Ik

Sloot af

Mijn eigen grenzen

Ik liet de vrijheid

(L)open


9 April, 12 elfjes (292)

Zolang

Ik alles

Niet toestaan durf

Wijs ik mezelf nog

Af

 

De 

Eerste stap

Naar lopen gaan

Bleek op twee benen

Staan

 

Ik

Zie mezelf

Naar mezelf kijken

In een reflectie mijzelf

Gezien 

 

Door

Me eerlijk

Open te stellen

Klap ik een boek

Dicht

 

 

Op

Het plein 

Zijn de klaprozen

Zelfs uit de school 

Geklapt

 

Stel

Slechts die

Vragen waarop je

Het antwoord durft te

Horen

 

 

Ik

Denk dat

Ik dacht dat

Ik eerst ALLES moest

Snappen 

 

Ik

Voel dat

Ik zoveel voelde

Dat ik toeliet niets 

Meer

 

Aan

De binnenkant

Van de buitenkant

Blijken grenzen niet te

Bestaan 

 

Wat

Mijn hoofd

Heus allang snapte

Had mijn hart te

Omarmen 

 

Een

Groot verschil

Met de bevestiging 

Die je uit onzekerheid 

Zocht 

 

Alles

Is goed

Alles is okee

Jij bent al goed 

Genoeg


8 April, 3 elfjes (280)

Hoe 

Meer ik

Naar binnen kijk

Hoe meer ik vanbuiten

Straal

 

Met

Het duister

Aan de rand

Kies ik de lichte

Binnenkant

 

Iedere

Nieuwe stap

Die ik zet

Brengt me een zetje

Verderrrrr


7 April, 30 elfjes (277)

Alles

Waar het

Hier om draait

Is jouw instelling en

Uitstraling 

 

Voor

Welke keuze

Je ook staat

Aan jou is het 

Kiezen 

 

Door

In verbinding

Op te staan

Kan ik vol energie

Doorgaan 

 

Heel

Mijn leven

In het teken 

Van vrij moedig mens

Zijn

 

Waar

Vind ik

Een antwoord anders

Dan door stil te

Staan

 

In 

Mijn handen

Een kracht hervonden

Die ik eeuwenlang verloren

Was 

 

De

Eerste stap

Naar gezond leven

Is diepgeworteld geloof in

Heling 

 

Juist

Zonder me

Op te blazen 

Kan ik grootse liefde

Zijn

 

Bescheidenheid 

Bewees niemand

Ooit een dienst 

Wees jouw meest waarachtige

Jij

 

Vertrouw

De stappen

Die je zet

Elke dag een nieuw

Begin

 

Hoe

Meer ik

Achterhoud van mij 

Hoe meer voorbehoud aan 

Zij 

 

Wie

Ben ik

Op de momenten

Dat ik mezelf niet

Ben 

 

De 

Knop UIT

Van mijn gedachtes

Verschijnt zodra ik AAN

Ga

 

 

Door

Mijn wensen

Uit te spreken

Worden ze "toevallig" mijn

Realiteit 

 

Ik

Bereik niets

Door te kleineren

Hoe groots ik vanbinnen

Ben

 

Je

Mag oordelen

Over een ander

Weet dat je jezelf 

Afwijst 

 

Hoger

Dan laag

Is lager dan

Hoog en middenin de

Middelmaat 

 

Zon 

En regen

Kleuren de regenboog

Zoals wind mijn dagen

Stuurt

 

Ik

Lees verhalen

In mijn lichaam

Zoals spreuken in een

Toverboek

 

 

Door

Me bewust

Open te stellen

Drijft wat onbewust lag 

Boven

 

Ik

Heb meer

Dan ik wenste

Door verwachtingen bij te

Stellen

 

In

Dit moment

Is alles mogelijk

Zodra je jouw signalen

Ziet 

 

Achter 

Elk masker

Een waar gezicht

Dat een ontsluierd verlangen

Koestert

 

Waar 

Een wil

Is een weg

Wie niet weg is

Gezien 

 

Je

Kunt nu

Van alles willen

Wat wens jij nou

Echt 

 

Denk

Jezelf eens

Niet zo vast

Het mag best meer

Vloeibaar

 

Voel

Het verschil

Wanneer je moeten

Vervangt door het woordje

Mogen 

 

Bescherm

Je hart

Met je ziel 

Met hart en ziel

Verbonden 

 

Hoeveel

Woorden je

Ook lezen zult

Lees en schrijf jouw

Verbaal 

 

Zoals

De regen 

Tikt op ruiten

Kun jij van waarde

Zijn

 


6 April, 12 elfjes (247)

Voordat

Ik gezien

Word door anderen

Heb ik mezelf te

Tonen

 

Wat

Niet bestaat

Is de tegenstrijd

Wat wel bestaat is

Evenwicht 

 

Balans

Herstelde zich

Pas weer nadat  

Het zijn gewicht verloren

Had

 

Niet

De pijn

Is het probleem

Dat is de ontkenning

Daarvan

 

 

Ontspring

De dans 

Door te doen 

Alsof je een pirouette

Draait

 

Wat

Heb jij

Nou te verliezen

Behalve je eigen unieke 

Levensgeluk

 

Laat

Ze maar

Over je praten

Dat doen ze toch

Wel

 

Niet

Het begin

Is het moeilijkst

Dat is verzachting na

Volharding 

 

Om

Eigen dromen

Na te leven

Droom ik mijn leven

Alvast 

 

Wanneer

Begint het

Einde van het 

Begin voor het einde

Begon

 

Snap 

Je jezelf

Begrijp je jou

Voel jouw eigen taal 

Verhaal

 

In

Den beginne

Was er niets

En nu ben jij

Hier


5 April, 27 elfjes (235)

Het

Woord wauw

Bevat een AU

Zonder pijn geen fijn

Zijn

 

Door

Mijn ruimte 

In te nemen

Geef ik de leegte

Kans

 

In 

Mijn hoofd

Een verholen luikje

Dat altijd openstaat voor

Inspiratie 

 

Wat

Heb je

Aan vaste verdeeldheid

Als je verbinding voelen

Kunt

 

Zodra

De mensen

Roepen “Alles goed!”

Weet je zeker: problemen

Ontmoet 

 

Waar

Wil je

Liever veilig zijn

Dan in je eigen 

Lichaam

 

Om

Me niet

Op te blazen

Houd ik mijn adem

Luchtig

 

Door

Mijn ego

Uit te schakelen

Schakel ik in wezen

In

 

Het

Grootste geheim

Lang en gelukkig

Het leven leven, is

ZIJN

 

Visualiseer

Droom plaatjes

Stel voor dat

Jij alles kunt, echt

ALLES

 

Met

Blote voeten

Op de grond

Verdwijnt plots die grote

Mond

 

Ik

Voel wiebelen

Keer op keer

Mijn tenen vol plezier

Lichaamsbewustzijn

 

Op

De weg

A naar B

Is altijd tijd voor

T

 

Geef

Je ruimte

Aan de tijd

Die je om aandacht

Vraagt 

 

Met

Mijn haren

In de wind

Voel ik het innerlijk

Kind

 

Je

Mag me

Van alles vragen

Of ik beantwoord eigen

Keus

 

Kun

Je delen

In iets waar

Je aan vast blijft

Houden

 

Door

Mijn lichaam

Uit te dagen

Begint het plots te

Dagen

 

Op

Zijn bagagedrager

Zit het meisje

Dat zijn hart stal

Fiets-en-dief

 

In

De winkel

Wordt verf gekocht

De mooiste kleuren gevonden

Natuurlijk

 

Wat

Als je

Alles al hebt

Waarnaar vraag je dan

Nog

 

Ik

Toon me

Laat mezelf zien

Die kwetsbaarheid noemt men

Kracht

 

Door

De supermarkt

Loopt een vrouw

Kind en kinderwagen vol

Gestopt

 

Zoals

De man

Zijn wandelwagen trekt

Rijd ik een rollator

Vooruit

 

Stel

Dat we

Evenveel tijd steken

In het vinden van

Overeenkomst

 

Door

Te delen

In de vrede

Wint een oorlog geen

Terrein

 

Is 

Het waar

Wat ze zeggen

Over jezelf durven zijn

Vrijheid


4 April, 45 elfjes (208)

Ik

Trap rap

Op de trappers

Opdat mijn leven vlug

Vertraagt

 

Met

Iedere haast

Die je raast

Voel jij je gauwer

Uitgeblust

 

Niet

In streven

Ligt het leven

Dat ligt in ruimte 

Geven

 

Met 

Het delen

Van de rijkdom

Word wie arm is

Wijs

 

In

Het water

Weerspiegelt de regenboog

Die één tot twee

Verwordt

 

Door 

De reflectie

Van de maan

Zie ik mezelf gaan

Staan

 

Met

Mijn hoofd

In de wolken

Tuimelen mijn tenen over

Droomideeën

 

Inspiratie

Is hier

Ingeving is nu

Open je hoofd, hart

Handen

 

Het 

Kleinste detail

Van grootse creaties

Omvat in niets precies

Iets

 

Hollen

Reppen, rennen

Dartelen, draven, doen

Op hol geslagen haast

Toen

 

Niet

Ergens anders

Daar of dan

Hier en nu is

Aandacht

 

Wat 

Is nodig

Is de vraag

Die ik mezelf stel

Dagelijks

 

Wat 

Is juist

Geeft andere energie

Dan goed op fout

Indelen

 

Om

Te weten

Wat ik wil

Sta ik het liefste

Stil

 

Ooit

Dan is

Had ik maar...

Precies dit moment in

Tijd

 

Ik

Kom erachter

Waarvoor ik leef

In voelen dat ik

Geef

 

Door

Te reflecteren

Op mijn dagen

Vind ik antwoord op

Levensvragen

 

Misschien

Blijkt ooit

Op de achterkant

Van een medaille mooiste

Schittering

 

Hoge

Bomen vangen

De meeste wind

De laagste bosjes meeste

Weerstand

 

Als

De wereld

Dan toch vergaat

Is creëren nooit te 

Laat

 

Wie

Niet waagt

Die niet vertraagt

Met minder bereik je

Meer

 

Wie

Niet waagt

Wie niet wint

Wie niet liefheeft, niet

Bemint

 

De

Ware liefde 

Vind men niet

Zolang we blijven jagen

Vertragen

 

Lente

Kom terug 

Na de winter

Na zomer en herfst

Seizoenswisselstoring

 

Van

De wacht

Wisselen vier seizoenen

Zij zoenen elkaar goede

Nacht

 

In

Eén week

Alle jassen aan

En dan klimaatcrises blijven

Ontkennen

 

Waarom

Zijn mensen

Soms zo eenzaam

Dat ze geen eenheid

Voelen

 

Met

Mijn dromen

In de nacht

Geef ik mijn dagen

Pracht

 

In

Mijn dromen

Door de dag

Neem ik mijn wensen

Waar 

 

Ik

Doe iets

Ook maar wat

Allemaal ons best en

Beter 

 

Ik

Kijk je

Aan en zie

Jij weet het ook

Nie

 

Nietig

En klein

Stevig en stabiel

Groots en klein en

Onvermurwbaar 

 

In

Het dal

Van mijn leven

Plantte ik zaadjes op

Gevoel

 

Aan 

De grond

Onder mijn voeten

Voel ik plots groei

Opbloeien

 

Ik

Roep uit

Ik luid in

Uiten wordt het nieuwe

Innen 

 

Voor

Een openbaring

Is het essentieel

Je open op te 

Stellen

 

In

Mijn hart

Een verstopt luikje

Waarachter ik de vrede 

Vind

 

Om

Je ogen

Te kunnen openen 

Mag je op durven

Kijken

 

Waar

Waait wind

Nou eigenlijk naartoe

Waar komt de wind

Vandaan

 

Op 

Mijn pad

Ligt een veer

Ik weet genoeg, niet

Meer

 

Als

Een raketje

Schiet ik omhoog

Daarboven is het meer

Lichtdicht

 

Genoeg

Is genoeg

Minder dan teveel

Meer dan genoeg is

Lijden

 

De 

Weg die

Ik afleg is

Het afleggen meer dan

Waard 

 

Als

Je denkt

Dat denken helpt

Ondersteun dan je gevoel

Bovenmatig

 

Mijn

Beste vriend

Heb ik ontmoet

Toen ik mezelf bijstond

Vanbinnen

 


2 April, 15 elfjes (163)

Hoe 

Weet ik

Of wat ik

Doe is wat ik

Wil

 

Is

Het echt

Zoveel gemakkelijker om

Advies te geven dan

Leven

 

Zeg

Ik STOP

Omdat ik voel

Of omdat ik angstig

Opveer

 

Geen

Eigen wijsheid

In pijn vermijden

Je mag er doorheen

Slaan

 

Wat

Als ik

Alles zou kunnen

Wacht, dat kan ik

Al

 

Voor

Wie liep

Ik weg toen

Ik niet stond voor

Mezelf

 

Vol

En ledig

In mijn kracht

Voelt plots zo machtig

Prachtig

 

 

Ligt

De tegenslag 

Aan de anderen

Of stiekem toch in 

Mij

 

Iedere

Beperkende overtuiging

Hunkert diep vanbinnen

Naar een bevrijding van 

Onvergeeflijkheid

 

Waar

Ligt inzicht

Anders te wachten

Dan beschermd in je

Hart

 

Stel

Je weet

Wat nodig is

Waarom doe je het

Niet

 

Met

Iedere angst

Die ik uit

In ik meer respect

Verbinding

 

Telkens 

Wanneer ik

Doorleefde angst vrijgeef

Vult lege ruimte zich

Liefde

 

Als

Je niet

Meer vooruit kunt

Zijn stapjes opzij te

Overwegen

 

Leven

Doet cadeau

De allermooiste gaves

Zodra jij ze durft

Zien


18 Maart, 3 elfjes (148)

Achter

De wolken

Schijnt de zon

Zelfs als het donker

Lijkt

 

Ik 

Mag delen

In mijn gevoel

Zolang ik dat juist

Bedoel

 

Waar

Het pad

Ook lopen zal

Ik zal mijn weg

Vinden


17 Maart, 3 elfjes (145)

Om

In moed

Te durven delen

 

Heb je onvermoeibaar te

Zijn

 

Om

Frisse inspiratie

Te laten stromen

Is de opening meest

Essentieel

 

Met

Het scheppen

Van de kunsten

Creëren we ons eigen

Wereldbeeld


16 Maart, 33 elfjes (142)

Door

Het roer

Om te gooien

Voer ik plots op

Koers

 

De

Boom staat

Stevig en sterk

Geworteld in de aarde

Hemeltoppen

 

Ik 

Buig diep

Door te geven

Me over aan het 

Leven 

 

Zijn

Ik ben

Dus ik besta

Aanwezigheid ís, wij zíjn

Tijdloosheid 

 

Als

De observant 

Van "mijn" gedachtes

Voel ik vervullende leegte

Ontstaan

 

In

De tijd

Die ons rest

Doen we allemaal ons

Best 

 

Uiteindelijk

Valt overvloed 

Samen met groei 

Zodra je winst durft

Verliezen

 

In

Het vinden

Van mijn verzachting 

Volhard ik soms te

Veel

 

Alles

Is mogelijk

Niets is gek

Alles is te gek

Gekmakend

 

Stel

Dat ik

Opnieuw mocht beginnen 

Zou ik het anders

Doen

 

Door

Oude kramp 

Vrij te maken 

Komt kalme kracht los

Ongekend 

 

Door

De vlammen

Van het vuur

Schijnt licht op ieder

Uur

 

In

Het ontstaan

Van een bezetting

Zit als vanzelf bevrijding

Verborgen

 

Hoe 

Sterker ik

Mijn voeten grond

Hoe aardser dit intens

Verbond

 

Met

Mijn kruin

Richting de hemel

Ontsnapt spontaan een diepe

Zucht

 

Ik

Blijk meer

Te kunnen minderen

Door ruimte in te

Nemen

 

De

Kleine fiets

Bepaalt in niets 

Hoe dichtbij veraf wordt

Gefietst

 

Een

Blaadje valt

Van de boom

Zodra de tijd rijp

Is

 

Temidden

Van aardedonker

Geven tenminste glimwormen

Nog enig schijnsel van

Licht

 

Wanneer 

Het rumoer

De rust verstoort

Is tijd rijp te

Verstillen

 

Juist

Door niets

Te hoeven moeten

Voel je wat mag

Ontstaan

 

 

Ik 

Voel je

Ik laat los

Oplossen van jouw problemen 

Pakkie-an 

 

Door

Voor mezelf

Rechtop te staan

Voel ik mij ruggengraat

Vooruitgaan

 

Offline

Tijd vrij 

Weg van jij

Voel ik verbinding met

Mij

 

Woede

Mag bestaan

Boosheid doet ertoe

Deel wat je dwarszit

Toe

 

Wat

Jij wenst

Word pas waar

Zodra jij in jezelf

Gelooft

 

Wie

Ziet mij

Wanneer niemand kijkt

Die iemand die mij

Verrijkt

 

In

De ogen

Van een ander

Zie ik mezelf terug

Vliegensvlug

 

Op

Drie pootjes

Staat het krukje

Minder wankel dan de

Stoel 

 

Door

Voor anderen

Op te draven 

Rende ik aan mezelf 

Voorbij 

 

Achter

De wolken

Scheen de zon

Zie je dat door-voelen 

Kon

 

Is

Het koud

In de schaduw 

Of warm in de 

Zon 

 

Om 

De buitenwereld

Te kunnen veranderen

Mag je jouw binnenwereld

Her-inneren


10 Maart, 73 elfjes (109)

Wat

Moet, mag

Best wat minder

Meer mag wat je

Ontmoet 

 

Door

Te wijzen

Naar een ander

Wijs je jezelf anders

Af

 

Voluit 

Durven leven

Zonder te verzorgen

Laat me kalm berusting 

Waarborgen

 

Wie

Ik ben

Wat ik doe

Waar ik naartoe beweeg

Voornemen

 

Door

Te overhaasten

Onderschat je haast

Dat in rust flow

Ontstaat 

 

Ik

Volg nu

Mijn hart klopt

Door in stormen te

Verstillen

 

Ik

Kan meer

Dan ik denk

Door minder na te

Denken 

 

Bouwen

Op mezelf

Vertrouwen in mij

Ik ben alles ineen

Geen 

 

Door

Te vragen

Wat ontstaan mag

Krijg ik wat nodig 

Is 

 

Stap

Voor stap

Voor stap voor

Stap voor stap voor

Staan

 

Wat 

Is doel

Hoe is doelmatig

Forceren hoeft niet, hoor

Doelloos

 

Afstand

Ruimte geven

In- voor overzicht

Geef leven verse lucht

Adem

 

Ach

Je kunt

Van alles willen

Wie heb je te

Zijn

 

Ik

Voel jou

In mijn eentje

Ik mag ons samen

Zijn

 

Aan

De binnenkant

Groei ik verdiepend

Verbredend bloei ik op

Vanzelf 

 

Schop

Tegen ballen

Schreeuw je frustraties

Blaas met fluitjes sprookjes

Uit

 

Ik

Dacht dat

Ik moest streven

Om te kunnen leren

Leven

 

Het

Kleine meisje

In mijn hart

Groeit met aandacht op

Aandenken  

 

Iedereen

Heeft iets

Allen zijn vrij

Ik ben ik, jij

Jij 

 

Wat 

Ik probeerde

Met strenge lijstjes

Is eigenlijk nooit goed

Gelukt 

 

Samen

Kwetsbaar zijn

Van afstand moeilijk 

Van dichtbij is simpel

Kracht

 

In

God geloven

Blijkt nogal ontastbaar

Is Liefde ooit tastbaar

Geweest

 

Wie

Word ik

Wie ben ik

Waar ben ik naartoe

Onderweg

 

Ik

Ben ik

Jij bent jij

Jij bent jou, ik

Mij 

 

Sterk

Kunnen staan

Stevig en stabiel 

Voelt geaard, is gegrond

Geankerd

 

Mag

Wat is

Gaan en bestaan

Iets en niets en 

Omgekeerd

 

Waarom

Wens je

Te willen geloven

Wat jou niet langer 

Dient 

 

Door

Te ontaarden

De diepste wortels

Ontstaat nieuwe grond voor

Groei

 

Vrede

Op aarde

Geworteld in Liefde

Vruchtbaarste grond in ons

Hart

 

Klamp

Eens vast

Aan de overgave 

Die je losjes laat

Gaan

 

Ik

Zie het

Ik begrijp niet

Waar ik naar kijken

Kan

 

Wat

Komt, komt

Steevast op tijd

Zonder ooit te hoeven

Haasten

 

De

Zon schijnt

Hij maakt schaduwen 

Op de maan die

Reflecteert

 

Door

Te zeggen

Hier sta ik

Geef je jouw stappen 

Aan

 

Iedere

Geslepen steen 

In een bedding

Brengt in stroming nieuwe

Koers 

 

Hoe

Kun je

Wat je kunt

Voor je kunst laten 

Werken

 

Wat

Onwennig lijkt

Kan opeens wennen

Door volhardend vrijheid te

Verkennen

 

Nieuw

Is oud

Oud is nieuw 

Wat was, is ooit

Ontstaan 

 

Ik

Weet het

Allemaal niet meer

De beste ontsluiting tot

Openheid

 

Door

Te luisteren

Naar de stilte

Hoor ik plots eigen

Geluid 

 

Licht

Schijnt stralend 

Alle kanten op

Van boven naar beneden

Omhoog

 

Zoek

De antwoorden

Op je vragen

Nooit verder dan je

Zelf

 

Ieder

Nieuw antwoord

Kan bovenmatig leren 

Van een oude zoektocht

Ondervraag 

 

Wat

Toonde ik

Aan door mezelf

Voorbij te blijven lopen

PresENtatiedrang

 

Ik

Laat gebeuren

Wat gebeuren wil

Door verbonden los te 

Laten 

 

In

Mijn hart

Pompt een wijsheid 

In precies het juiste

Ritme  

 

Door

Me veilig

Voelend te aarden

Krijgt niemand me om

Ver

 

Niets

Is iets

Iets is niets 

Alles geen en één 

Ineen

 

Door

Mijn vleugels 

Uit te slaan

Kan ik vlug vliegen

Vogelvrij

 

Op

Deze dag

Is meer mogelijk

Door dichterbij vooruit te

Gaan

 

Het

Is niet

Dat ik weet

Hoe de oplossing is

Opgelost

 

Door

De kern

Uit de kern

Uit kernwaardes te halen

Kernachtigheid

 

Wat

Losgelaten is

Verliest vaste grond

Om op terug te

Vallen

 

 

Stralend 

Gouden randjes

Rondom iedere dag

Zelfs een lievelingsdag, dat

Mag 

 

Door

Te openen

Open te staan 

Durf ik op te 

Staan

 

Ik 

Zat zielig

Om te kijken

Terwijl toekomst voor me

Stond 

 

Dankjewel

Lief Leven

Ik mocht leren 

Dat ik onbegrip kan

Eren

 

De

Mooiste bloemen

Bloeien op, open

Op de meest vruchtbare

Voedingsbodem 

 

Voor

Mijn lente

Mocht ik leren

Dat de winter nodig

Is 

 

Bomen

Wortelen diep

Dieper dan diepst

Toppen reiken hoger richting

Boven 

 

In

De bomen

Hangen je antwoorden

Klaar om bevraagd te

Worden 

 

Iedere

Dag mag

Ontstaan en gaan

Niets moet, alles mag

Bestaan

 

Wat

Ik wil

Is niet interessant

Wat heb ik nu

NODIG

 

In

Het doeltje

Van het sportveld

Hangt een bordje "buiten

Gebruik"

 

Och

Och och

Och och och 

Wat is leven toch

Prachtig 

 

Prachtig

Machtig krachtig

Nacht lacht zacht

Licht komt, duister gaat 

Zonkracht

 

Zelfs 

In nachten

Vol verduisterde sterren 

Kun je vertrouwen op

Licht 

 

Alles

Is energie

Alles wil stromen

Sta niet in de 

Weg

 

The

Best advice 

Is for free

Be you, your inner

Me

 

Ik

Hoef niets

Meer te worden

Nu ik mezelf durf

Zijn

 

Achter

De dood

Woont een leven

Vrij van lijf en

Beven 

 

In

De kunst

Van manifesteren geloven 

Brengt wellicht de meeste

Magie

 

Achter

De feiten

Aan blijven lopen

Daaraan mag je voorbij

Gaan 

 

Door

Te denken

Wat niemand dacht 

Vind je wat niemand

Zocht

 

Een 

Goede kunstenaar

Vertelt diens verhalen  

Buiten zinnen zonder woorden

Om

 

Bomen

Groeien vrij

Alle windrichtingen op

Niemand wijst ooit takken

Af


5 Maart, 30 elfjes (36)

Hier

En daar

Is altijd overal

Nu en dan overal

Altijd

 

Prik

Net zolang

Door illusies tot

Je ze vanbinnen voelt

Breken

 

Geef

Je over

Dat is alles

Je wordt gedragen, echt

Vertrouw

 

Om

Werkelijk zeker

Te kunnen weten

Wat Waar is, geldt

Geloven

 

Nee

Één Waarheid

Omvat niet alles

Zodra je meerdere kunt

Zien 

 

Heb

Je er

Ooit aan gedacht

Dat je gevoelens kun(s)t

Toelaten

 

Bestaat

Een God

In de wereld

Of de wereld in

God

 

Woorden

Die je

Voor waar aanneemt

Bepalen werkelijk wat je

Waarneemt

 

Als

Mijn dagen

Vandaag opnieuw tellen

Sta ik op tijd

Op

 

Ik

Zat in

Over mijn leven

Nu sta ik ervoor

In

 

Door

Het dragen

Van andermans ballast

Was ik mezelf tot

Last

 

Overgave

Over geven

Aan het leven

Los van wat ik

Dacht

 

 

Op

De berg

Die hemel heet

Is het uitzicht Licht

Stralend

 

Zodra

De toekomst

Zich plots aandient

Is het zaak te 

Leven

 

Tijdreizen

Bestaat gewoon

Terug én vooruit

Sluit je ogen en

Rijs

 

Wat

Je me

Ook zeggen wilt

Weet dat ik het

WEET

 

In

De verstikking

Van de storm

Vind je de stilste

Stiltes

 

Alles

Is goed

Altijd goed geweest 

Precies perfect en goed

Genoeg

 

Hier

Is kalmte

Nu is rust

Alles vol en ledig

Gebroken 

 

Kunst

Van taal

Rijk als woordenschat

Hoe simpeler, hoe mooier

Zeggingskracht 

 

Wat

Van afstand

Meest simpel lijkt

Is zelden wat makkelijkst

Blijkt

 

Hoe

Kan het

Dat de mens

Uit zoveel Liefde haat

Maakt

 

Zie

De dageraad

Piept door gordijnen

De zonnestraal staat op

Schijnt

 

Stel

Je voor

Dat de zon

Zou deelnemen aan een 

Schoonheidswedstrijd

 

Streven

Is precies

Het tegenoverstelde van

Wat ik leren mag

Leven

 

Ik 

Stel me

Open voor inzicht 

Zie daar, in 't

Licht 

 

Op

Mijn pad

Ont-moet ik dat

Wat mij verrijkt te

Ver-mogen

 

Op

De voet

Word ik gevolgd

Door wat mij staande

Hield

 

Dit

Is het

Hier en nu

Dat en daar mag

Vrij 

 

Punt

Achter punt

Achter tweede punt

Vormt in drie puntjes

Hoop

 


21 Februari, 6 elfjes (6)

Wat

Lukt, lukt

En de rest

Ja, de rest komt

Later 

 

Chaos

Is creativiteit 

Die stevig stormend

De verkeerde kant op

Stroomt

 

Wat

Je wilt

Weet jij al

Voel je vrij te

Gaan

 

Herkennen

Van anderen 

Is bovenmatig makkelijker 

Dan erkennen wat jijzelf

Onderdrukt

 

Op

De schaal

Groot tot klein

Zal ik slechts speldenprikje

Zijn

 

Gedachtes

Creëren overtuigingen

Maken gevoelens, emoties

Zeggen via handelen gedrag

Gedag